De Vastentijd

In de vastentijd hebben wij in onze Heilig Hartkerk een woestijn gelegd.
Zo symboliseren wij de vastentijd, als een tocht door de woestijn op weg naar het licht van Pasen en het nieuwe leven.
Elke week leggen we een symbool in de woestijn, dat we halen uit het evangelie van die week.
En daarbij hoort ook een tekst die daar betrekking op heeft.

Maar nu zijn er tot eind maart geen vieringen meer in de kerk vanwege het corona virus.
Daarom zetten wij het project nu digitaal voort via de website.

Vastentijd.
Elk jaar opnieuw deze kans en uitdaging:
veertig dagen, met zicht op Pasen,
de tijd nemen om het overtollige weg te gooien
en vast te houden aan wat toekomst en leven in zich draagt.
Veertig dagen jezelf de tijd gunnen
om alles op een rijtje te zetten:
je levensstijl,
je relaties met anderen,
je waarden en idealen,
je geloof.
Is dit geen echte luxe?

3e zondag  symbool: waterkruik
Bron van leven:
Bij de stadsbron van Sichar,
ontmoetingsplaats bij uitstek,
raakt Jezus in gesprek met een Samaritaanse.
Het loopt uit op een echte ontmoeting,
die altijd iets bevrijdendsd heeft.
Bij de vrouw gaan haar ogen open
en ze ziet in Jezus de man Gods,
die zelf ‘Bron van leven’ is.

De eerste week hebben wij stenen in de woestijn gelegd. (Mattheüs 4, 1-11)
De tweede week zijn er bergschoenen en een wandelstok in de woestijn geplaatst. (Mattheüs 17, 1-9)
En deze week wordt er een waterkruik, bron van levend water, in de woestijn geplaatst. (Joh. 4,5-15. 19b-26. 39a.40-42)


4e zondag   symbool: licht  (Johannes 9,1. 6-9.13-17.34-3)

Pasen komt al voorzichtig, maar toch kordaat doorschemeren
en neemt de donkere nevels weg.
Het is als bij de blinde, straks in het evangelie,
van wie de schellen van de ogen vallen.
Deze zondag dus, voorbode voor het licht
dat ons te wachten staat met Pasen:
onzichtbaar voor wie blind is,
maar genezend voor wie het toelaat in zijn leven.



5e zondag symbool : graf zwachtels

De dood is een realiteit in ieder mensenleven.
Het evangelieverhaal van vandaag
vertelt ons dat Lazarus, een vriend van Jezus, gestorven is.
Er is rouw en groot verdriet om zijn heengaan,
vooral bij zijn zusters, Martha en Maria.
Het echte wonder in dit verhaal
is evenwel niet de tijdelijke terugkeer van Lazarus naar het leven,
maar het indrukwekkende geloof van Martha:
vast erop vertrouwen dat Jezus ons zal opwekken uit de dood.
De opdracht van Jezus aan de omstanders
om Lazarus uit zijn zwachtels los te maken
is ook aan ons gericht.

Als symbool draperen we de zwachtels om de boom in de woestijn

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *